EN |  فا
Menu

نمایش اخبار

جزئیات مطلب

بازتعریف شاخص‌های مکانی موثر بر ارتقاء پایداری اجتماعی با تأکید بر بازآفرینی محلات بافت تاریخی شهرها نمونه موردمطالعه (محله شیخداد یزد)

بازتعریف شاخص‌های مکانی موثر بر ارتقاء پایداری اجتماعی با تأکید بر بازآفرینی محلات بافت تاریخی شهرها نمونه موردمطالعه (محله شیخداد یزد)


شناسنامه پایان‌نامه

دانشجو: امین بلوچ اکبری

استاد راهنما : نجما اسمعیل پور | استاد مشاور: سید علیرضا افشانی

مقطع تحصیلی/ رشته/ گرایش: کارشناسی ارشد/ برنامه ریزی شهری

دانشگاه/ دانشکده: دانشکده هنر و معماری یزد

سال تحصیلی:1395   

وسعت بافت‌های تاریخی و فرسوده در کشور ایران و کم‌توجهی به لایه‌های "اجتماعی " در تشخیص این‌گونه بافت‌ها و عدم ارائه راه‌حل‌های شهرسازانه برای بهبود آن‌ها، لزوم پرداختن بیشتر به حوزه‌های اجتماعی و مکان را روشن می‌سازد. نگاه موزه‌ای در مرمت و احیاء محله تاریخی شیخداد و عدم ارائه راه‌حل‌های شهرسازانه برای بهبود آن از یک‌سو منجر به عدم رضایت ساکنین برای ادامه سکونت و از سوی دیگر زمینه‌ساز بروز آسیب‌های متعدد نظیر روند آسیب‌های اجتماعی در محله شده است. رویکرد بازآفرینی پایدار هنر ساختن مکان‌های پایدار و خواستار بازگشت به برنامه‌ریزی سنتی محلات است و به دنبال بالا بردن کیفیت زندگی و استانداردهای آن در شهرهاست. این پژوهش به دنبال آن است که مدلی از شاخص‌های "مکانی پایداری اجتماعی " به‌منظور استفاده در طرح‌های بازآفرینی شهری را بر اساس ویژگی‌های فرهنگی اجتماعی ایران بازتعریف و محلی سازی نماید. به این منظور، با انجام مطالعات کتابخانه‌ای، شاخص‌های پایداری اجتماعی استخراج شد و به کمک روش "تحلیل محتوا " شاخص‌های مکانی موثر بر ارتقاء پایداری اجتماعی تعیین گردید. سپس 18 شاخص مستخرج از این مرحله به‌منظور ارزیابی میزان تأثیر آن‌ها بر ارتقاء پایداری اجتماعی، در میان مردم ساکن در محله تاریخی شیخداد یزد به پیمایش گذاشته شد. درنهایت مردم محله 18 شاخص موجود را بر پایداری اجتماعی موثر تشخیص دادند. هم‌چنین شاخص‌های بدست آمده با روش "تحلیل عاملی " به کمک نرم‌افزار SPSS، تحت پنج عامل موثر شناسایی شد. در ادامه با روش "تحلیل مسیر و مدل معادلات ساختاری " به کمک نرم‌افزار AMOS، مدل نشان‌گر روابط میان این عوامل تدوین گردید. مهم‌ترین یافته پژوهش حاضر، تعیین 18 شاخص مکانی موثر بر ارتقاء پایداری اجتماعی در محله شیخداد است که به کمک روش تحلیل عامل در پنج عامل دسته‌بندی شده‌اند. به‌این‌ترتیب که؛ شاخص‌های امنیت، ایمنی و حریم تحت عامل «امنیت»؛ شاخص‌های اختلاط کاربری، تنوع فعالیتی، مقیاس انسانی و بازارچه محلی تحت عامل «فعالیت پذیری»؛ شاخص‌های سلسله‌مراتب فضایی، تراکم و فشردگی، فضاهای باز و عمومی تحت عامل «انسجام فضایی کالبدی»؛ شاخص‌های مسکن مناسب، تسهیلات و زیرساخت‌ها، دسترسی و طراحی منظر محله تحت عامل «عدالت مندی»؛ و شاخص‌های حفظ ویژگی‌های بومی و محلی، حفظ مکان‌های تاریخی، محله محوری اجتماع محلی و مسجد محلی تحت عامل «هویت مندی» شناسایی شدند. پس از دستیابی به این ساختار، به‌منظور تعیین ارتباط بین عامل‌های تعیین‌شده از روش تحلیل مسیر استفاده گردید رابطه میان عوامل تشکیل‌شده از شاخص‌های مکانی پایداری اجتماعی را به این شرح نشان می‌دهد؛ عامل "انسجام کالبدی فضایی " به‌عنوان متغیر (عامل) مستقل شناخته‌شده بر روی متغیرهای عدالت مندی، امنیت، فعالیت پذیری، تأثیر می‌گذارد. در این مدل، سه متغیر (عامل) عدالت مندی، فعالیت پذیری و امنیت به‌عنوان متغیرهای میانجی شناخته می‌شوند. متغیر (عامل)"عدالت مندی " بر روی متغیرهای فعالیت پذیری، امنیت و هویت مندی تأثیر می‌گذارد. متغیر (عامل)"فعالیت پذیری " بر متغیر امنیت اثر می‌گذارد و متغیر (عامل)"امنیت " بر متغیر هویت مندی تأثیرگذار است. در این میان عامل "هویت مندی " به‌عنوان متغیر وابسته شناخته‌شده و تحت تأثیر متغیرهای عدالت مندی و امنیت است. ضرایب هر یک از اثرگذاری‌ها در مدل تدوین‌شده در پایان‌نامه آمده است.

ايجاد شده توسط : zolfaghar-m در 1396/5/23 13:0:10
تعداد بازدید: 124

rating
انتخاب رنگ:
عرض اسکین:
پترن زمینه:
ستون های مگا منو:
گزینه جستجو: خروج