EN |  فا
Menu

نمایش اخبار

جزئیات مطلب

تجارب موفق شهری در نوگردانی شهری

تجارب موفق شهری در نوگردانی شهری


شناسنامه گزارش موضوعی

تهیه کننده : سازمان نوسازی شهر تهران، اداره پژوهش و توسعه

سال تهیه :1396

کلیدواژه‌ها:نوگردانی شهری، نوسازی شهری


نوسازی شهری، فرآیند دگرگونی بخش‌های بلااستفاده و در برخی موارد مخروبه و مورد غفلت از شهر به محیط مصنوع و فضاهایی است که پاسخگوی نیازهای زندگی، کار یا فرهنگی مدرن است. در حالی‌ که نوسازی شهری به صورت نواحی شهری مدرن شده با سرمایه‌گذاری جدید می‌تواند به تدریج اتفاق افتد، اما معمولاً با تلاش عمومی اختصاص یافته برای آن تسهیل می‌شود.نوسازی شهری موفق می‌تواند مزایای بسیاری داشته باشد، از جمله بهره‌برداری بهتر از زیرساخت‌های موجود و پیشنهادی، افزایش بهره‌وری شهر از اشتراک مکانی مشاغل و مساکن فشرده‌تر، جذب گردشگران و هزینه افزوده و ارائه فرصت‌های شغلی جدید. پروژه‌های نوسازی که برای اهدافی روشن انجام می‌شوند نیز چشم‌انداز توسعه‌ای پایدارتری را ترسیم می‌کنند که از جمله آن می‌توان به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و مسکن ارزان‌تر نسبت به «وضعیت معمول» اشاره کرد.مقصود از اصول بهترین روش که در این مقاله معرفی می‌شوند عناصر یا ویژگی‌های مناسب فرآیند نوسازی است. این موارد شامل مبنای کار (یا «دلیل» انجام نوسازی شهری)، مراحل فرآیند نوسازی و تدابیر نظارتی (یا «مرجع» مسئول در طول فرآیند) است. در تصویر یک چارچوب نوسازی نمایش داده ‌شده است.

مطالعات موردی

شش مطالعه موردی برای این مقاله در نظر گرفته شد و از عناصر چارچوب نوسازی به‌عنوان نقاط مرجع برای ارائه گزارش استفاده‌ شده است.

الفانت اند کسل ، لندن، انگلستان

سایت توسعه این زمین به مساحت 22 هکتار در یک منطقه مهم استراتژیک 122 هکتاری واقع‌ شده است. شورای سوث‌وارک عمده مالکیت این سایت را به عهده دارد که برای توسعه مجدد آن نوعی قرارداد توسعه با لندلیز منعقد کرده است. پیشبرد توسعه این منطقه با یک سند برنامه‌ریزی صورت می‌گیرد که در همکاری با سازمان لندن بزرگ ایجاد شده است. این سازمان اهداف ویژه‌ای همچون بازار و مسکن ارزان و مقادیر فضای اشکوب تجاری، اهداف شغلی و الزامات پایداری را تشریح می‌کند. توسعه در حال انجام است و پیش‌بینی‌ها حاکی از آن است که تا سال 2025 به سرانجام برسد.

کینگز کراس ، لندن، انگلستان

منطقه نوسازی کینگز کراس 27 هکتار وسعت دارد و در منطقه‌ای 57 هکتاری با اهمیت استراتژیک واقع ‌شده است. مالکیت این سایت با کنسرسیوم توسعه خصوصی است و ارجنت  - یک شرکت بزرگ توسعه و عمران - یکی از اعضای آن است. توسعه این سایت بر اساس دستورالعمل توسعه شوراهای کامدن و ایزلینگتون  است و این دو شورا در این سایت مسئولیت مشترکی دارند. اهداف خاص مسکونی و شغلی، نیازهای بهره‌وری انرژی و تعهد بازگشایی این سایت به روی عموم از مفاد دستورالعمل توسعه آن است. توسعه به‌موازات نوسازی ایستگاه کینگز کراس و نقاط پیرامونی آن و با مدیریت شبکه راه‌آهن  صورت می‌گیرد. فرآیند مشورت با جامعه در سطح مساوات‌طلبی در این توسعه مورد انتقاد است. این توسعه آغاز شده است و انتظار می‌رود تا سال 2020 به اتمام برسد.

داکلندز ، ملبورن، استرالیا

در سال 1996، توسعه دویست هکتار از داکلندز قدیمی ملبورن با نظارت شرکت توسعه خودگردان دولت ویکتوریا ویک‌آربن آغاز شد. توسعه این زمین دولتی بر اساس برنامه‌ای استراتژیک صورت گرفت که منطقه را به هفت قطعه زمین بزرگ تقسیم کرد و تمام قطعات در یک مرحله به بازار عرضه شدند. توسعه به شکل خصوصی و با تأکید خاص بر افزایش فضای اداری در مرکز شهر، توسعه فضاهای مسکونی و دسترسی عموم به اسکله انجام گرفت. داکلندز به علت عدم یکپارچگی با مرکز تاریخی شهر و عدم توسعه در مقیاس انسانی مورد انتقاد قرار گرفته است. این امر در تقابل با پیشنهاد ضرورت آزادسازی سایت داکلندز برای شروع جهشی بخش توسعه در ملبورن است که در اواسط دهه نود پرچم‌دار بود.

هافن سیتی ، هامبورگ، آلمان

هافن سیتی بندرگاه سابق شهر هامبورگ با مساحتی بالغ بر 157 هکتار است. دولت مالکیت منطقه را بر عهده دارد و مدیر توسعه یک شرکت توسعه دولتی (HafenCity Hamburg GmbH، شامل شهردار و اعضا شورای شهر) است. این طرح در سال 1997 با چشم‌انداز جامع ایجاد «شهر خلاق» آغاز و با اهداف توسعه‌ای خاص اداره شده است؛ اهدافی همچون اهداف مسکونی و تجاری، الزامات ارتفاعی ساختمان‌ها و اهداف بهره‌وری انرژی. پس‌ از آنکه بخش عمومی زیرساخت را تأمین و بلوک‌های توسعه را ایجاد کرد، مشارکت بخش خصوصی تنها در اواخر کار و در روند نوسازی برای اجرای تحولات خاص اتفاق افتاد. طرح جامع پیشین و آماده‌سازی محل در گذشته از سوی HafenCity Hamburg GmbH صورت گرفت. هر چند هزینه بالای تسهیلات بزرگ اجتماعی از جمله تئاتر فیلارمونیک انتقادهایی را به دنبال داشته است، اما به‌طور کلی این پروژه مورد تحسین قرار گرفت.

محوطه نیروی دریای بروکلین ، نیویورک، آمریکا

این سایت 121 هکتاری در گذشته محوطه مخصوص لنگراندازی ناوگان و تا مدت‌ها قطب خدمات دریایی و صنعتی نیویورک بوده است. شهر نیویورک مالک منطقه است و سازمان توسعه غیرانتفاعی آن را اداره می‌کند. محرک اولیه توسعه حفظ این سایت ارزشمند صنعتی، حفاظت از آن در مقابل فشار‌های مداوم توسعه مجدد فضاهای مسکونی بود. توسعه مجدد این سایت پیش از تدوین اهداف توسعه کل شهر آغاز شد و در پیشبرد برنامه زمین‌های صنعتی شهر نیویورک، نقش ابزاری و اساسی ایفا کرده است.

بارانگارو ، سیدنی، استرالیا

بارانگارو 22 هکتار زمین دولتی است که در گذشته کاربری صنعتی دریایی داشته است. دولت ایالتی NSW با توجه به منافع بسیار این سایت برای دولت محلی و ایالتی، سازمان تأمین بارانگارو را برای مدیریت فرآیند توسعه آن تأسیس کرد. در ابتدا برای تهیه طرحی جامع برای پروژه، یک مسابقه بین‌المللی طراحی برگزار شد. اصلاحیه‌های متعددی روی طرح مفهومی صورت گرفت و در نهایت طرح توسعه شامل یک پارک ساحلی در شمال و منطقه فشرده اقتصادی در جنوب شد. مناقصه منطقه اقتصادی جنوبی را کنسرسیومی به رهبری لندلیز برنده و ساخت آن آغاز شد.

در این پروژه باید چند هدف طراحی مانند اهداف بهره‌وری انرژی و بالا بردن بهره‌وری حمل‌ونقل عمومی تأمین شود (گرچه هیچ‌گونه خدمات جدید حمل‌ونقل عمومی تأمین نشده است). دولت یک طرح پیشنهادی ناخواسته برای یک کازینو و هتلی در بخش مرکزی را به تصویب رساند، زیرا در غیر این صورت از برنامه تبعیت نمی‌کرد. انتقادهای وارد بر این پروژه متوجه عدم شفافیت در فرآیند برنامه‌ریزی و نتایج حاصل از آن و به‌خصوص متوجه شیوه ارائه بازده روزافزون برنامه برای تولید درآمد به‌منظور تطابق با هزینه‌ها و زیرساخت اصلی محل مانند ساخت یک پارک صخره‌ای (هیدلند ) است.

ايجاد شده توسط : ahmadi_m در 1396/3/10 10:1:39
تعداد بازدید: 428

rating
انتخاب رنگ:
عرض اسکین:
پترن زمینه:
ستون های مگا منو:
گزینه جستجو: خروج