09/15/2019 - يكشنبه 24 شهريور 1398

سی و چهارمین شماره تازه های نوسازی منتشر شد

1398/5/30 41 معاونت هماهنگی و برنامه ریزی, اخبار اختصاصی سازمان rating
image

علی خانی معاون برنامه ­ریزی و توسعه شهری سازمان نوسازی از انتشار سی و چهارمین شماره ماهنامه تازه های نوسازی خبر داد.

خانی با اعلام این خبر توضیح داد: در کنار خوانش­ های گوناگون اقتصادی، جامعه ­شناختی و ­محیط­زیستی از شهر و دگرگونی ­های شهری، در سال­ های اخیر خوانش جدیدی از شهر و تغییر و تحولات آن بوجود آمده که در آن بر نقش ­آفرینی "فرهنگ" در فرایند توسعه شهری تاکید می­ شود. از دهه 1970 میلادی در پی افت صنایع سنتی از قبیل صنایع تولیدی و کارخانه­ ای، کشتی ­سازی و معدن ­داری، توجه به منابع و سیاست­ های فرهنگی و گذران اوقات فراغت اهمیت یافته است. از این زمان بسیاری از شهرها جهت تسهیل بحران بازساخت صنعتی و به منظور آفرینش منظر شهری پساصنعتی، جلب سرمایه­ گذاری ­های داخلی، رفع کمبودهای مالی عمومی و تقویت رقابت ­پذیری شهر، آغاز به سرمایه ­گذاری­ های عمده در زمینه­ های مرتبط با فرهنگ و گذران اوقات فراغت نمودند. از دهه 1990 میلادی نیز استفاده از منابعِ فرهنگیِ محلی به عنوان محرک بازآفرینی شهری، تبدیل به گرایشی فراگیر در مداخلات شهری در کشورهای مختلف جهان و در متن اقتصاد جهانی شده است. در واقع استفاده از "فرهنگ و منابع فرهنگی" در راهبردهای برنامه ­ریزی شهری، به ­عنوان ابزاری برای ارتقای فرصت ­های توسعه به­ ویژه در عرصه­ های رو به­ افت شهری است. همچنین در دوران جهانی ­شدن، این رویکرد که فعالیت­ های مرتبط با فرهنگ و اوقات فراغت باید به عنوان محرک توسعه اقتصادی شهرها در نظر گرفته شوند، بخشی از دستور کار شهرهایی شده است که به دنبال رونق، شکوفایی و ارتقای موقعیت رقابتی خود در عرصه ­های مختلف هستند. در چنین شهرهایی، فرهنگ به عنوان برانگیزاننده خلاقیت و نوآوری، محرک رشد در بخش ­های تجارت و کسب و کار از قبیل صنایع خلاق، اوقات فراغت و گردشگری، منبعی برای میزبانی رویدادها و افزایش شهرت و اعتبار شهری، وسیله­ ای برای ایجاد هویتی مشترک و غنی، تعلق خاطر و اعتماد بین مردم، افزایش ظرفیت سرمایه انسانی و اجتماعی، بهبود مهارت­ های زندگی در پاسخ به افت و زوال عرصه های شهری ناشی از صنعتی ­زدایی و جهانی ­شدن محسوب می ­شوند.
وی در ادامه اظهار داشت: بازآفرینی فرهنگ ­مبنا عموما با استفاده از پتانسیل ­ها و منابع ملموس و ناملموس فرهنگی در عرصه ­های ناکارآمد و رو به ­افت مراکز شهری، در پی تجدید حیات اجتماعی- اقتصادی این محدوده ­ها است. در همین راستا، به­ کارگیری این رهیافت در بازآفرینی عرصه های ناکارآمد مرکز شهر تهران نیز می­ تواند راهگشا باشد؛ به علت وجود پتانسیل­ ها و فرصت­ های تاریخی و فرهنگی موجود، و همچنین برای جلوگیری از خروج جمعیت ساکن و هجوم روزافزون کاربری ­های ناسازگار از قبیل انبارها و کارگاه ­ها به این نواحی و فرسودگی و تخریب بیش از پیش بافت ارزشمند و میراثی این عرصه­ ها و تقویت سرزندگی در آن‌ها، می­ توان رهیافت مبتنی بر فرهنگ را برای بازآفرینی آن‌ها به کار گرفت. از این­ رو، این شماره از تازه ­های نوسازی، به رهیافت بازآفرینی فرهنگ ­مبنا و مفاهیم و تجارب مرتبط با آن پرداخته است.